صفحه 1
گفتاورد

برای یافتن تعمید در روح القدس چه باید کرد؟

۱- توبه کنید.

۲- تعمید آب بگیرید. البته لازمه تعمید در روح القدس تعمید آب نیست و نمونه هایی مانند اهل خانه کرنیلیوس وجود دارند که قبل از تعمید آب، تعمید در روح القدس را یافتند.

۳- از خدا درخواست کنید. بسیاری می ترسند که وقتی می خواهند از روح القدس پر شوند، امکان دارد از روح پلیدی پر شوند. عیسی مسیح فرمود: " حال اگر شما با همه بد سیرتی تان می دانید که باید به فرزندان خود هدایای نیکو بدهید، چقدر بیشتر پدر آسمانی شما روح القدس را به هر که از او بخواهد، عطا خواهد فرمود." (لوقا۱۱ : ۹-۱۳ را مطالعه کنید).

۴- می بایست تشنه روح القدس بود. یوحنا ۷: ۳۷-۳۹

۵- تعمید دهنده به روح القدس، خود شخص عیسی مسیح است. نزد او بیاییم. مسیح فرمود نزد من بیایید.

۶- بنوشید. آماده باشید تا از نهرهای آب زنده بنوشید و سیراب شوید.

۷- بدنهای خود را تسلیم روح القدس کنیم(اول قرنتیان ۶: ۱۹ و رومیان ۶: ۱۳) در انجیل متی ۱۲: ۳۴ مسیح می فرماید: " زبان از زیادتی دل سخن می گوید." زبان خود را تسلیم روح القدس کنیم تا آن را تحت کنترل خود قرار دهد.

گفتاورد

مسیحیت چیست و مسیحیان به چه چیزی ایمان دارند؟

در اول قرنتیان ۱:۱۵-۴ اینچنین می خوانیم: "الآن ای برادران شما را از انجیلی که به شما بشارت دادم اعلام می نمایم که آن را هم پذیرفتید و در آن هم قائم می باشید. و بوسیلۀ آن نیز نجات می یابید به شرطی که آن کلامی را که به شما بشارت دادم محکم نگاه دارید والا عبث ایمان آوردید. زیرا که اول به شما سپردم آنچه نیز یافتم که مسیح بر حسب کتب در راه گناهان ما مُرد."

اعتقاد و ایمان مسیحی در این آیات مشخص است. آنچه که مسیحیت را در مقایسه با سایر ادیان منحصر به فرد می کند این است که مسیحیت بیش از آنکه در رابطه با مراسم مذهبی باشد در مورد یک رابطه و مشارکت شخصی است. شخص مسیحی به جای آنکه خود را مجبور به اطاعت ازامر و نهی های مذهبی نماید، این هدف را دنبال می کند که رابطه ای بسیار نزدیک با خدای پدر داشته باشد. ایجاد این رابطه تنها حاصل کار مسیح و عملکرد روح القدس در زندگی مؤمنین است.

مسیحیان بر این عقیده اند که کتاب مقدس کلام الهام شدۀ الهی و فاقد هر گونه اشتباه می باشد. به همین دلیل آنها ایمان دارند که تعلیم کتاب مقدس در هر زمینه ای صحیح ترین، بانفوذترین، و مقتدرانه ترین نظر است. (دوم تیموتاؤس ۱۶:۳؛ دوم پطرس ۲۰:۱-۲۱) مسیحیان به یک خدای واحد ایمان دارند که سه شخصیت است: پدر، پسر، و روح القدس.

مسیحیان ایمان دارند که هدف خاص خدا از آفرینش انسان این بوده است که انسان با خدا رابطه داشته باشد، اما گناه تمام بشریت را از خدا جدا ساخت (رومیان ۱۲:۵؛ ۲۳:۳). مسیحیت تعلیم می دهد که عیسی مسیح خدای کامل و انسان بی نقصی بود که بر این جهان خاکی قدم نهاد (فیلیپیان ۶:۲-۱۱) و بر صلیب جان داد. مسیحیان ایمان دارند که عیسی مسیح پس از مرگ مدفون شد، روز سوم از مردگان برخاست، و الآن بدست راست خدای پدر نشسته است تا برای ایمانداران شفاعت کند (عبرانیان ۲۵:۷). پیغام مسیحیت اعلام این حقیقت است که مرگ مسیح بر روی صلیب برای پرداخت جریمۀ گناه تمام بشر کافی و بسنده بوده است؛ و این همان عاملی است که رابطۀ گسیختۀ بین خدا و انسان را بازسازی می کند. (عبرانیان ۱۱:۹-۱۴؛ ۱۰:۱۰؛ رومیان ۲۳:۶؛ ۸:۵)

انسان برای اینکه نجات پیدا کند و به این رابطۀ احیا شده دست یابد، احتیاج دارد به کاری که عیسی مسیح بر روی صلیب به کمال رسانید ایمان آورد. اگر شخصی ایمان داشته باشد که مسیح به جای او مُرد و با مرگ خویش جریمۀ گناهان او را پرداخت نموده از مردگان قیام کرد، آن شخص نجات یافته است. هیچکس قادر نیست نجات را برای خود تحصیل کند. در واقع هیچکس نمی تواند آنقدر نیکو و بیگناه باشد که قادر باشد خدا را خشنود سازد زیرا همۀ ما گناهکار هستیم. (اشعیا ۶:۶۴-۷؛ ۶:۵۳) علاوه بر این، چون مسیح تمام آنچه برای نجات ما لازم بود به تمام و کمال انجام داد، نمیتوان چیزی بر آن افزود. به همین دلیل هنگامی که بر روی صلیب جان خود را فدا می ساخت فرمود: "تمام شد" (یوحنا ۳۰:۱۹).

به همان گونه که هیچکس قادر نیست بواسطۀ اعمالش خود را نجات دهد، هیچ عملی نیز قادر نیست شخص نجات یافته را از نجاتی که با ایمان دریافت کرده است محروم کند. باید همیشه به یاد داشت که عمل نجات، کار به کمال رسیده ای است که با مرگ مسیح بر روی صلیب فراهم شد. پس، در عمل نجات، فاعل مسیح است. و شخص نجات یافته مفعول است، یعنی دریافت کنندۀ این نجات عظیم است. یوحنا ۲۷:۱۰-۲۹ می گوید: " گوسفندان من آواز مرا می شنوند و من آنها را می شناسم و مرا متابعت می کنند. و من به آنها حیات جاودانی می دهم و تا به ابد هلاک نخواهند شد و هیچکس آنها را از دست من نخواهد گرفت. پدری که به من داد از همه بزرگتر است و کسی نمی تواند از دست پدر من بگیرد."

شاید عده ای به غلط تصور کنند: "یک بار و برای همیشه نجات یافته ام … حال می توانم هر طوری که بخواهم زندگی کنم … و هیچ چیز نمی تواند نجات را از من بگیرد." ولی باید به یاد داشت که هنگامی که شخص نجات می یابد از فرمانبرداری از طبیعت کهنه و گناه آلود خویش آزاد میشود. او در واقع شخص آزاد شده ای است که مشتاقانه می خواهد در رابطۀ نزدیک و صمیمی با خدا رشد کند. تا زمانی که ایماندار بر روی زمین زندگی می کند و در بند این نفس گناه آلود است همواره وسوسه می شود تا گناه کند. در رابطۀ بین انسان و خدا، گناه همواره به صورت یک دیوار جدائی عمل می کند. اگر فردی در گناه زندگی کند و به آن ادامه دهد، از رابطه ای که خدا مایل است با او داشته باشد لذت نخواهد برد. تنها طریق پیروزی بر وسوسه و گناه این است که ایمانداران خود را به مطالعه و اطاعت از کتاب مقدس بسپارند و هر روزه تحت کنترل روح القدس زیست کنند. زندگی تحت کنترل روح القدس یعنی سرسپردگی و پیروی از رهبری و نفوذ روح القدس در زندگی روزمرۀ خود.

در حالی که بسیاری از مذاهب پیروان خود را به اطاعت از یک سری قوانین ترغیب می کنند، مسیحیت یعنی ایجاد یک رابطۀ شخصی و زنده با خدا. مسیحیت یعنی ایمان به شخص عیسی مسیح که بر روی صلیب مُرد، جریمۀ گناهان را پرداخت نمود، و روز سوم از مُردگان برخاست. با مرگ مسیح بر روی صلیب دِین گناهان شما پرداخت شده است، و حالا شما می توانید با خدا مشارکت داشته باشید. در مسیحیت شما قادر هستید که بر طبیعت گناه آلود خود غلبه کرده، در دوستی و اطاعت از خدا بسر بَرید. این مفهوم واقعی مسیحیت است که کتابمقدس تعلیم می دهد. 

گپ

دوره آلفا به چه منظور می باشد؟

دوره آلفا شامل یک سری مباحث مهم و پایه و اصولی دین مسیحیت می باشد . نو ایمانداران و نوکیشان که می خواهند با راه و روش مسیحیت و شناخت او بیشتر آشنا و مطالعه داشته باشند توصیه می شود که این دوره را حتمی طی نمایند .دوره آلفا براى مسیحیان نوایمان، غیر مسیحیانی که دوست دارند در مورد مسیحیت اطلاعات داشته باشند و یا افرادی که در مورد مسیحیت سوآل دارند، تهیه شده است. این دوره به طور خلاصه “دوره آشنایی با مسیحیت” خوانده میشود. به پایان رسانیدن این دوره شاید نتواند به تمام سؤالات مربوط به مسیحیت جواب دهد، ولی مطمئنا راه را برای جستجوی فراتر باز خواهد کرد در پایان این دوره شما علاوه بر اینکه درمعلومات خود را افرایش داده مراحل آماده سازی و تکمیل اعتقاد خود را نسبت به مسحیت تکمیل نموده و آماده گرفتن تعمید و پذیرش کامل مسیح خواهید بود .  در طول دوره که معمولا ده جلسه می باشد از روح القدس پر خواهید شد. آمین

سر فصل های دوره بشرح زیر می باشد:

۱- شناخت عیسی مسیح ؟

۲- چرا عیسی مسیح مرد ؟

۳ ایمان در مسیحیت چیست ؟

۴- چرا باید کتاب مقدس را بخوانم؟

۵- دعا در مسیحیت چیست ؟

۶- روح القدس کیست و چکار انجام می دهد و چگونه می توانم از روح خدا پر شوم ؟

۷ – خداوند چگونه ما را یاری می کند ؟

۸ – چگونه می توانم پر مقابل شریر (شیطان) مقاومت کنم ؟

۹ – آیا خداوند امروز هم شفا می دهد ؟

۱۰- کلیسا چیست ؟

گفتاورد

شیوه صحیح تعمید چگونه است؟

ساده ترین پاسخ به این پرسش در معنی واژه تعمید یافت می شود. واژه تعمید در زبان یونانی به معنای «فروبردن در آب» است. بنابراین، تعمید بوسیله پاشیدن یا ریختن آب ضد و نقیض است. تعمید بوسیله پاشیدن آب در واقع به معنی «فرو بردن کسی در آب از طریق پاشیدن آب بر اوست». تعمید بواسطه معنایی که دارد، باید عمل فرو رفتن در آب باشد.

تعمید یکی شدن ایماندار را با مرگ، دفن، و رستاخیز مسیح به تصویر می کشد. «آيا نمي‌دانيد که همه ما که در مسيحْ عيسي تعميد يافتيم، در مرگ او تعميد يافتيم؟ پس با تعميد يافتن در مرگ، با او دفن شديم تا همان‌‌گونه که مسيح به‌‌وسيله جلال پدر، از مردگان برخيزانيده شد، ما نيز در زندگي نويني گام برداريم» (رومیان ۳:۶-۴). عمل فرو رفتن در آب، مردن و دفن شدن با مسیح را به تصویر می کشد. عمل بیرون آمدن از آب رستاخیز مسیح را نشان می دهد. در نتیجه، تعمید از طریق فرو رفتن تنها شیوه ای از تعمید است که دفن شدن با مسیح و برخاستن با او را به تصویر می کشد. تعمید از طریق پاشیدن یا ریختن آب در نتیجه ی آیین غیر کتاب مقدسی تعمید نوزادان مرسوم شده است.

با وجود اینکه تعمید بوسیله فرورفتن، کتاب مقدسی ترین شیوه پیوند خوردن با مسیح است، اما (برخلاف اعتقاد برخی) پیش شرط نجات نیست، بلکه عملی است از اطاعت، و اعلامیه ای است آشکار از ایمان به مسیح و پیوند خوردن با او. تعمید تصویری است از ترک زندگی کهنه مان و خلقتی نو شدن (دوم قرنتیان ۱۷:۵). تعمید بوسیله فرورفتن، تنها شیوه ای است که کاملاً این تغییر اساسی را به تصویر می کشد.

گپ

کلیسا چیست؟

من پیش از اینکه مسیحی شوم در ایمان قبلی که داشتم هر وقت نام و اسم کلیسا را می شنویدم و یا در جایی میخواندم دلم می لرزید همه این فکر و تصور برای نمایان می شد که جلسات در کلیسا با آن نیمکت های سفت و سخت و سروده ها و ترانه ای که بسختی می توان آنها را خواند یک سکوت سنگین و کسالت آور برای آنهایی که در آنجا جمع شده اند . کشیشی که مشعول موعظه است و این تنها کاری است که او می تواند انجام دهد .

ولی هم اکنون در ایمان جدیدم و با مطالعه کتاب مقدس فهمیدم که در قلب و نهان این کلمه دنیایی زیبا نهفته است ٫ کلیسا یعنی رابطه میان خداوند با قومش . در کتب عهد جدید بیش از صد مورد  تصویر با تمثیل در باره کلیسا وجود دارد در این جا چند مورد را که بنظرم اساسی ترین هستند برای درک بهتر کلیسا برایتان شرح خواهم داد.

قوم خدا

کلیسا از یک واژه یونانی می باشد به معنی مردم . ریشه آن ((اکلسیا)) به معنی گرد هم آمدن و دورهم جمع شدن افراد می باشد. ایمان مسیحی در وهله اول یک رابطه عمودی و مستقیم با خدا دارد و در وهله دوم دارای یک رابطه افقی ما با سایرین است . ما بخشی از یک جامعه هستیم که با دعوت خداوند از زمان ابراهیم آغاز شد. بنابر این کلیسایی جهانی متشکل از تمامی کسانی است در سراسر جهان که به نام عیسی مسیح معترف می باشند یا معترف بوده اند.

تعمید نشانه قابل رویت عضو بودن در کلیسا می باشد همچنین نشانه قابل رویت از مفهوم مسیحی بودن. که همانا طهارت از گناه (اول قرنتیان ۶:۱۱) مرگ و قیام با مسیح برای یک زندگی نوین (رومیان ۵-۳:۶) و آب حیات است که از طریق روح القدس به زندگی ما می آورد. عیسی خود به پیروانش فرمود تا بروند و شاگرد بسازند و ایشان را تعمید دهند. بر اساس آمار منتشر شده بیش از دو میلیارد مسیحی در جهان وجود دارد و هر روز بر تعداد پیروان مسیح افزوده تر میشود . کلیسا از هر زمان دیگر رشد می کند . این را باید بدانیم که در بیش از شصت کشور جهان و بیش از دویست میلیون مسیحی بخاطر ایمانشان مورد ظلم و ستم و آزار و شکنجه و حتی تهدید به مرگ قرار می گیرند ولی ما باز شاهد این هستیم که در این کشورها نیز همچنان کلیسا بسیار میرومند باقی مانده است. در عهد جدید پلوس درباره کلیسا های محلی مانند کلیسا های غلاطیه ٫ کلیساهای ایالت آسیا ٫ و همه کلیساهای مسیح صحبت می کند . حتی ما شاهد هستیم که باز کلیسا ها شاخه های ریزتری به خود گرفته بصورت کلیساهای خانگی افراد دور هم جمع می شوند.

خانواده الاهی

کلیسا خانواده خدا است وقتی مسیح را به زندگی خود می پذیریم فرزند خدا می شویم (یوحنا – ۱۲:۱) و این همان چیزی است که باعث اتحاد کلیسا میشود . خدا پدر ماست و عیسی مسیح تجات دهنده ما و روح القدس در ما زندگی می کند و ما همگی به یک خانواده واحد تعلق داریم. عیسی به پیروانش فرمود که ((تا یک باشند))  – یوحنا (۱۱:۱۷)  و همچنین پلوس بیان می کند (( به سعی تمام بکوشید تا آن یگانگی را که در روح است به مدد رشته صلح حفظ نماید)) – افسسیان (۳:۴) .

ما همواره باید در اتحاد در یکدیگر بمانیم این اتحاد زمانی پایدار تر و مستحکم تر میشود که مسیحیان دو هم جمع شده برای دعا و پرستش و همکاری ما هر چقدر به مسیح نزدیک تر شویم به یکدیگر نزدیک شده ایم. از آنجایی که دارای یک پدر واحد هستیم و همه ما با هم خواهر و برادر خوانده خواهیم شد تا یک دیگر را محبت کنیم.

بدن مسیح 

کلیسا بدن مسیح است پلوس وفتی در راه دمشق بود و می رفت تا مسیحیان را آزار دهد در راه با مسیح ملاقات کرد و عیسی به او فرمود (( شائول ٫ شائول چرا من را آزار می رسانی (اعمال رسولان ۴:۹) . پلوس تا آن زمان عیسی را ندیده بود ولی متوجه شد که منظور عیسی از آزار مسیحیان همانا آزار دادن خود او می باشد و پلوس فهمید که کلیسا بدن مسیح می باشد. هر یک از ما مسیحیان نماینده او می باشیم و می توانیم اعمال او را در هر کجا که می خواهیم و می رویم انجام دهیم در خانواده یا محل کار یا محل زندگی و یا در میان دوستان خود.

همه ما عضوی از بدن هستیم و میان اعضا ی بدن وابستگی متقابل هست و هر عضوی بر کل بدن اثر می گذارد.اگر یک عضو دردمند شود همه اعضا با او همدرد میشوند و اگر یک عضو سرافراز شود همه در خوشی او شریک می گردند و وقتی که هر کس سهم  و نقش خود را بازی می کند به راستی چیز زیبایی رخ می دهد مانند ارکستری که هر نوازنده ساز خود را می زند و با هماهنگی و مشارک ما شاهد یک رویداد زیبا خواهیم بود.

 

گپ

اعیاد مهم در بین مسیحیان

همانگونه که می دانیم میسحیت مذهبی شاد و پر از عشق و شور محبت است از این رو اعیاد و رویداد های مهم و شادی در آن وجود دارد که برایتان برخی از مهمترین های آن را بازگو خواهم کرد:

عید پاک   یا عید قیام، مهمترین عید مسیحیان به شمار میرود. عید پاک با رستاخیز و قیام مسیح پیوند خورده است ، در این روز  مسیح پس از اینکه به صلیب کشیده شده بود ، دوباره زنده شد و برخاست ( رستاخیز ). به عید پاک، در انگلیسی Easter و در آلمانی Ostern گفته می‌شود . عید پاک در پایان هفتهٔ مقدسی است که عیسی مسیح وارد اورشلیم می‌شود و توسط سربازان رومی و سران مذهبی آن دوران دستگیرو پس از تحمل رنج و سختی‌های فراوان بر فراز تپه جلجتا در اورشلیم مصلوب می‌شود. زمان این عید هر سال بین ۲۲ مارس تا ۲۵ آوریل تغییر می‌کند .

کریسمَس یا نوئل نام جشنی است در آیین مسیحیت که به منظور گرامیداشت زادروز مسیح برگزار میشود در روز ۲۵ دسامبر یا ۶ ژانویه بسیاری از اعضای کلیسای کاتولیک روم و پیروان آیین پروتستان ، کریسمس را در روز ۲۵ دسامبر جشن گرفته و بسیاری نیز آنرا در شامگاه روز ۲۴ دسامبر برگزار میکنند. همچنین اعضای بیشتر کلیساهای ارتودوکس در سراسر دنیا نیز روز بیست و پنجم دسامبر را به عنوان عید میلاد جشن میگیرند. برخی از مسیحیان ارتودوکس در روسیه، اوکراین، سرزمین مقدس (ناحیه تاریخی فلسطین) و دیگر مکانها، به سبب پیروی از گاهشماری یولیانی، جشن کریسمس را در روز ۷ ژانویه برپا میدارند. اعضای کلیسای ارامنه طبق سنت منحصر به فردی روز ششم ژانویه را به عنوان روز میلاد و همچنین روز غسل تعمید مسیح در یک روز جشن میگیرند.

عید پنطیكا هر يکشنبه بين ۱۰ مه و ۱۳ ژوئن. اين روز که هفت هفته پس از روز عيد پاک واقع مى‌شود، روز نزول روح‌القدس بر حواريون  عيسى مسیح است. اين روز در عين حال روز آغاز فعاليت کليسا بر زمين است. گفته مى‌شود نام انگليسى اين عيد ”ويت‌ساندي“ (Whit Sunday) و در واقع White Sunday يعنى ”يکشنبهٔ سپيد“ بوده که از نام جامهٔ سپيدى که تعميدشدگان جديد مى‌پوشيده‌اند برگرفته شده است. ويت ماندى (Whit Monday) در بسيارى از کشورهاى مسيحى روز تعطيل عمومى است .

البته اعیاد دیگری نیز هست که نام آنها را برایتان  خواهم نوشت ولی پر اهمیت ترین آنها همان سه مورد بالاست.

عروج مریم مقدس در روز پانزدهم آگوست  برابر باب بیست و چهار مردادهر سال به مناسبت عروج مریم مقدس به ملکوت آسمان جشن گرفته می شودو در آن روز خداوندبزرگ را برای این فیض مقدس سپاسگزاری می کنیم.

عید کوچک روز ششم ژانویه روزی که عیسی مسیح ظهور کرد و توسط یحیی تعمید گرفت .

 

گپ

معرفی اپلیکشن کتاب مقدس

دوستان و همراهان عزیز

در این بخش برایتان یک اپلیکشن بسیار خوب و صد البته رایگان را معرفی خواهم کرد که می توانید با نصب آن بر روی تلفن همراه و یا تبلت خود می توانید همیشه و در همه حال کتاب مقدس را در اختیار داشته باشید . از قابلیت های خوب این برنامه می توان به انتخاب زبان فارسی برای متن و همچنین صدای فارسی برای خواندن بخش های از کتاب مقدس اشاره نمود .

دوستان و همراهانی که با مشکل دریافت کتاب مقدس و فیلتر بودن سایت های ارائه دهنده آن مواجه هستند به راحت ترین صورت ممکن کتاب با ترجمه های مختلف را در اختیار داشته باشند.

از قابلیت های بیشتر این برنامه می توان به موارد زیر اشاره کرد:

– آیه منتخب روز

– آگاهی از رویداد های که نزدیکی شما قرارداد

– برنامه مطالعه روزانه و اشتراک آن با دیگران

– امکان استفاده از ترجمه فارسی به همراه فایل های صوتی آن

– جستجو موردی در کتاب مقدس

– اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی 

– انتخاب دوست و ایجاد گروه برای مشارکت 

ده ها قابلیت سودمند دیگر . برای دانلود کافی است که نوع سیستم مویابل خود را از لینک های زیر انتخاب کنید یا از طریق QR نمایش داده شده اپلیکشن را روی دستگاه خود نصب نماید.

app_bible_iphone  

iPhone/iPad

app_bible_android  

Android

app_bible_blackberry  

BlackBerry

     

 

گفتاورد

تعمید چیست ؟ – بخش دوم

چطور باید تعمید گرفت؟

با نگاهی به فرقه‌های مختلف مسیحی متوجه می‌شویم که تعمید گرفتن انواع و اَشکال مختلف دارد. برخی کلیساها افراد را غسل تعمید می‌دهند و به‌طور کامل در آب فرو می‌برند، و برخی دیگر صرفاً بر آن‌ها آب می‌پاشند. ببینیم کتاب‌مقدس در این‌باره چه تعلیم می‌دهد؟

کتاب‌مقدس در این‌باره که ایمانداران را دقیقاً به چه صورت باید تعمید داد دستور صریحی نمی‌‌دهد. با توجه به‌معنای سمبولیک تعمید، درمی‌یابیم که تعمید هم نمایانگرِ دفن شدن است و هم نشانۀ قیام.

بنابراین فرو بردن ایمانداران در آب (غسل تعمید) عملِ دفن شدن را بهتر از پاشیدنِ آب بر آن‌ها نشان می‌دهد. در کتاب‌مقدس می‌خوانیم که وقتی یحیی در رود اردن تعمید می‌داد: «عیسی از آب برآمد» (انجیل متی ۳:‏۱۶)، که تلویحاً بدان معناست که او به‌هنگام تعمید به‌طور کامل در آب فرو برده شد.

بااینحال گرچه ظاهراً در کتاب‌مقدس تعمید به‌شیوۀ فرو رفتن در آب انجام می‌شده است، در هیچ جا به ما چنین دستوری داده نمی‌شود. تعمید دادن به اسم پدر، پسر و روح‌القدس بسیار مهم‌تر است از اینکه ایمانداران به چه صورت تعمید می‌گیرند. بهتر است کسی به شیوۀ پاشیدن آب تعمید بگیرد ولی از گناهان خود توبه کرده و به عیسای مسیح ایمان آورده باشد، و تعمیدش به اسم پدر، پسر و روح‌القدس باشد، تا اینکه کسی با فرو رفتن در آب تعمید بگیرد ولی توبه نکرده باشد. آنچه در وهلۀ نخست مهم است نه چگونگیِ تعمید گرفتنِ شخص، بلکه علتِ تعمید گرفتنِ اوست. بااینحال اگر می‌خواهید دقیقاً به شیوه‌ای که در کتاب‌مقدس معمول بوده تعمید بگیرید، به‌نظر می‌رسد برگِ برنده با شیوۀ فرو رفتن در آب باشد.

چه وقت باید تعمید گرفت؟

در عهد جدید، تعمید همیشه در پیِ ایمان آوردن و توبه کردنِ اشخاص صورت می‌گرفت. افراد معمولاً بلافاصله پس از ایمان آوردن به عیسی مسیح، تعمید می‌گرفتند. امروزه برخی کلیساها اطفال را نیز تعمید می‌دهند. برخی دیگر از کلیساها افراد نوایمان را بلافاصله تعمید نمی‌دهند. ببینیم نظر کتاب‌مقدس در این‌باره چیست؟

در هیچ جای کتاب‌ مقدس نمی‌خوانیم که اطفال یا نوزادان تعمید گرفته باشند. تعمید همیشه پس از توبه و ایمان است، اما هیچگاه پس از تولد نیست. غیرممکن است که نوزادان بتوانند ایمان بیاورند یا توبه کنند، و از این رو تعمید گرفتن‌شان نیز بی‌معناست. گذشته از این، کسانی که در بدو تولد تعمید داده می‌شوند ممکن است با رسیدن به سن بلوغ دچار ابهام و سردرگمی شوند، و تصور کنند از آن‌جا که در کودکی تعمید گرفته‌اند دیگر نیازی به توبه و تولد تازه ندارند. تعمید دادن نوزادان ممکن است باعث شود در آن‌ها نوعی احساس امنیت کاذب در مورد نجات به‌وجود آید – امنیتی که مطابق کتاب‌مقدس نیست. اگر والدین می‌خواهند تولد نوزادشان با نوعی مراسم دینی همراه باشد، می‌توانند او را به‌جای تعمید دادن، در کلیسا به خداوند تقدیم نمایند و از کشیش بخواهند برای‌ نوزادشان دعا کند.

همچنین بسیاری از کلیساها تنها پس از مدت‌ها انتظار به نوایمانان اجازه تعمید می‌دهند. این امر می‌تواند باعث شود فردِ نوایمان احساس سرخوردگی کرده، فکر کند به او به‌عنوان عضو درجه دوی کلیسا نگریسته می‌شود. علتِ دوران انتظار یا قائل شدن پیش‌شرط جهت تعمید افراد نوایمان، امنیتِ خود آن‌هاست، و هدف از این کار به‌هیچ وجه دلسرد کردنِ شخصِ تازه‌ایمان نیست. اکثر اشخاصی که در دوران عهد جدید تعمید می‌گرفتند از زمینۀ یهود بودند و اصولاً کلیسا از بطن چنین فرهنگی ظهور کرد. به‌همین جهت کسانی که به مسیح ایمان می‌آوردند اغلب دقیقاً می‌دانستند چه می‌کنند و ایمان آوردن به مسیح به چه معناست. کسانی که از سایر زمینه‌های فرهنگی به مسیح ایمان می‌آورند گاه برای درکِ کامل تصمیمی که گرفته‌اند به‌مدت زمان بیشتری احتیاج دارند. نیز مهم است که نوایمانان به‌خوبی دریابند که تعمید براستی به چه معناست، و به چه معنا نیست.

خیلی‌ها تصور می‌کنند با تعمید گرفتن خواهند توانست در کلیسای خود به مقام و منصبی برسند. برخی نیز فکر می‌کنند با تعمید گرفتن نجاتِ‌شان تضمین است. دوران انتظار قبل از تعمید که اغلب با گذراندنِ سلسله دروسی در این رابطه همراه است، به فردِ نوایمان کمک خواهد کرد ایمانِ تازه‌یافتۀ خود را به‌درستی درک کند و به مفهوم تعمیدی که خواهد گرفت به‌خوبی پی ببرد. قائل شدنِ چنین دوران انتظاری به‌هیچ وجه به این معنا نیست که فرد نوایمان در ایمان خود ضعیف است یا ایمانش حقیقی نیست. تعمید گرفتن به این معنا نیست که فرد ایماندار از این پس "مورد قبول" است. زندگی دگرگون‌شدۀ یک ایماندار توبه کرده بسیار مهم‌تر است از موضوع تعمید. اگر ایمانداری براستی به مسئولیت‌هایی که دارد عمل کند و آن‌ها را جدی بگیرد، هنگامی که فرصتِ تعمید فرارسد، آماده خواهد بود.

وقتی ما غسل میشویم همان راهی را میرویم که مسیح رفت در آن زمان مسیح از ناصریه در جلیل آمد و در اردن از یحیی غسل تعمید گرفت(انجیل مرقص باب ۱ ایه ۹) مسیح فرمان غسل شدن به ما داده پس بروید و همه قومها را شاگرد سازید و ایشان را به نام پدر پسر و روح القدس غسل تعمید دهید و به آنان تعلیم دهید که هر انچه به شما فرمان داده ام به جا آورند(انجیل متی باب ۲۸ ایه ۱۹ و ۲۰) غسل نشانه باور ماست و بسیاری از اهالی قرنتس که پیام پلوس را شنیدند غسل تعمید کردن غسل نشانه ان است که ما مسبح را پذیرفته ایم چراکه به فرمان او گردن نهادیم از اینجا میدانیم او را میشناسیم که از احکامش اطاعت میکنیم(اول یوحنا باب۲ ایه۳) .

معنای غسل تعمید چیست؟

غسل تعمید تجسمی است از مرگ مسبح دفن شدن و قیامش از مردگان …مسیح در راه گناهان ما مرد… دفن شد… در روز سوم از مردگان برخاستن(اول قرنتیان باب۱۵ ایه ۳ و ۴) …زمانی که در غسل تعمید با او مدفون گشتید هم چنین در غسل تعمید با او زنده می شوید( کولسیان باب۲ ایه۱۲) غسل تعمید تجسمی است از زندگی جدید در مسیحیت پس اگر کسی در مسیح باشد خلقتی تازه است چیزهای کهنه در گذشت همه چیز تازه شده است( دوم قرنطیان باب۵ ایه۱۷) با غسل تعمید یافتن در مرگ با او دفن شدیم تا همانگونه ما نیز درزندگی نوینی گام برداریم(رومی هاباب۶ ایه۴) غسل تعمید نمیتواند شما را ایماندار کند این غسل تعمید نیست که شما را حفظ میکنداین تنها میتواند اعتقاد بیاورد. ولی غسل تعمید این باور را به وجود می اورد کهخدا با ماست و ما مشمول بخشایش او هستیم. باور و غسل تعمید با هم رهایی خدایی است. به طور سسمبلیک غسل تعمیدمانند حلقه ازدواج است که نشانه تعلق قلبی شماست. آن آب نمونه تعمیدی است که اکنون نیز شما را نجات می بخشد. تعمیدی که نه زدودن الودگی تن بلکه تعهد وجدانی پاک است به خدا.(نامه اول به پطروس باب۳ ایه۲۱) زیرا به فیض و از راه ایمان نجات یافته اید این از خودتان نیست. بلکه عطای خداست. نه از اعمال تا هیچ کس نتواند به خود ببالد(نامه به افسسیان باب۲ ایه۸ و۹) ما غسل تعمید میشویم همان گونه که مسیح شد ٫ با غوطه ور شدن در اب. چون عیسی تعمید یافت بی درنگ از اب بر امد(انجیل متی باب۳ ایه۱۶) .

گفتاورد

تعمید چیست ؟ – بخش اول

بیش از  دو هزار واندی  سال پیش، مردی در بیابان‌های یهودیه ظهور کرد که از مردم می‌خواست از گناهان‌شان توبه کرده، تعمید بگیریند. این نبی، فردی بدوی بود؛ ملخ و عسل صحرایی می‌خورد و جامه‌هایی بافته شده از پشم شتر می‌پوشید. اسم او یحیای تعمیددهنده بود و اولین کسی است که در کتاب‌مقدس می‌خوانیم مردم را تعمید داده است.

کتاب‌مقدس نخستین بار به‌هنگام معرفیِ یحیی تعمیددهنده به مبحث تعمید اشاره می‌کند. با توجه به برخی از آیات کتاب‌مقدس (نظیرِ انجیل متی ۳:۱‏-۱۲؛ انجیل مرقس ۱:‏۱-۸؛ انجیل لوقا ۳:‏۱-۳) متوجه می‌شویم که تعمیدی که یحیی می‌داد، بیشتر تعمیدِ توبه بود. وقتی باجگیران می‌آمدند تا از دست یحیی تعمید بگیرند، یحیی به آن‌ها می‌گفت که چطور باید رفتار و رویۀ خود را عوض کنند‌. او فریادزنان می‌گفت: «توبه کنید! توبه و بازگشت کنید!» و سپس به‌تشریح تغییر و تحولی می‌پرداخت که می‌‌بایست در زندگی مردم ایجاد می‌شد. یحیی از فریسیان چه انتقادی داشت؟ او سرزنش‌‌کنان از آنان می‌خواست "میوه‌ای که نتیجۀ توبه است" از خود ظاهر سازند. فریسیان می‌خواستند صرفاً بیایند و تعمید بگیرند، اما حاضر نبودند رفتارشان را تغییر دهند. تمام کسانی که آماده بودند زندگی‌شان متحول شود، می‌توانستند تعمید بگیرند. اما کسانی که می‌خواستند به همان شیوه سابق زندگی کنند و حاضر نبودند در رفتار و رویه خود تجدیدنظر کنند، سرزنش می‌شدند و اجازه نداشتند تعمید بگیرند.

عیسی در "حکم اعظم" که در (انجیل متی ۲۸:‏۱۸-۱۹ ) آمده است، به شاگردان خود دستور می‌دهد که بروند و تمام امت‌ها را شاگرد ساخته، آن‌ها را به اسم پدر، پسر و روح‌القدس تعمید دهند. از نگاه عیسی، شاگردسازی و تعمید لازم و ملزوم و مکمّلِ یکدیگرند. همچنین عیسی هیچگاه شاگردان خود را تا قبل از مرگ و قیامش برای تعمید دادنِ مردم نفرستاد. درست است که عیسی در دوران حیاتِ خود بر زمین، شاگردان خود را فرستاد تا تعلیم دهند و راه را برای او آماده کنند، و هم‌زمان با مأموریتِ یحیی، شاگردان عیسی نیز مردم را تعمید می‌دادند، اما فرستادن شاگردان جهت تعمید مردم، تا قبل از صدور "حکم اعظم" در (انجیل متی ۲۸:‏۱۸-۱۹ )، یعنی پس از قیام عیسی، هیچگاه مورد تأکید نبود.

در (اعمال رسولان ۱۹:‏۱-۷) می‌خوانیم که پولس در سفر به قرنتس متوجه می‌شود که مردمِ آن‌جا تنها به شیوۀ یحیی، یعنی به تعمیدِ توبه، تعمید گرفته‌اند. این مردم در مورد عیسی چیزی نشنیده بودند، و به همین جهت پولس آن‌ها را به شیوۀ عیسی تعمید داد. بنابراین ظاهراً نحوۀ تعمید از زمان یحیی به‌طور کلی فرق کرده بود. پس بیایید ببینیم بین تعمیدی که امروزه مرسوم است و تعمیدی که یحیی بدان موعظه می‌کرد چه تفاوتی موجود است.

بر اساس( اعمال رسولان ۲:‏۳۸ ) می‌دانیم که تعمیدی که امروزه مرسوم است کماکان تعمیدِ توبه است، اما عنصر دیگری نیز به این تعمید افزوده شده است. امروزه تعمید حاویِ مفهومِ نمادینی است که در روزگار یحیی وجود نداشت، بلکه پس از مرگ و قیام مسیح بوجود آمد. آیین تعمید اکنون دیگر صرفاً نشانۀ توبه نیست (هرچند دربرگیرندۀ این عنصر حیاتی هست)، بلکه علاوه بر توبه، اعلامِ این حقیقت مهم نیز هست که ما با مسیح دفن شده‌ایم و به هنگام رستاخیز مردگان با او قیام خواهیم کرد (رومیان ۶:‏۱-۴). تعمید اکنون دیگر صرفاً بازگشت از گناه نیست، بلکه همچنین بیانگر این نکته است که نسبت به گناه مرده‌ایم، و اعلامِ این امید است که در آینده به هنگام قیامت مردگان، به مسیح خواهیم پیوست.

چرا باید تعمید بگیریم؟

کتاب‌ مقدس به ایمانداران دستور می‌دهد که تعمید بیابند. در هیچ جای کتاب‌ مقدس نمی‌خوانیم که تعمید امری د‌ل‌ بخواهی یا اختیاری باشد. هر کس که عیسی را به‌ عنوان خداوند خود پذیرفته و از گناهان خود توبه کرده است، باید تعمید بگیرد. دلیل تعمید این است که تغییر و تحول و توبه‌ای را که در زندگی‌مان پدید آمده است از این طریق به طور سمبولیک نشان می‌دهیم، و این واقعیت را اعلام می‌نماییم که در آینده با مسیح برخواهیم خاست.

تعمید، نمادی مرئی از ایمان است، اما اغلب با خود نجات اشتباه گرفته می‌‌شود. خیلی مهم است توجه داشته باشیم که تعمید نمی‌گیریم تا چیزی اتفاق بیفتد، بلکه تعمید می‌گیریم چون چیزی اتفاق افتاده است. مردم تعمید نمی‌گیرند تا ایماندار شوند، بلکه تعمید می‌گیرند چون ایماندار هستند. نجاتِ شخص به داشتن تعمید بستگی ندارد، اما تعمید باید در پیِ نجات عملی شود. در اعمال رسولان می‌خوانیم که کرنلیوس پس از آنکه از روح‌القدس پر شد تعمید گرفت، که آشکارا نشان می‌دهد او نخست نجات پیدا کرده بود و بعد تعمید گرفت.

گپ

فدیه (کفاره) ‏بزرگ‌ترین هدیهٔ خدا به بشر

از میان هدایایی که تا به حال دریافت کرده‌اید،‏ کدام یک در نظرتان از همه ارزنده‌تر بوده است؟‏ اکثر ما به تجربه متوجه شده‌ایم که ارزش یک هدیه صرفاً به قیمت آن نیست.‏ ارزنده‌ترین هدایا،‏ اغلب هدایایی بوده است که ما را از ته دل شاد کرده و یا نیازی را برآورده ساخته است.‏

 خدا هدیه‌ای به بشر تقدیم کرد که ارزش آن از تمام چیزهایی که به ما داده و تمام چیزهایی که ممکن است آرزوی آن را داشته باشیم،‏ بیشتر است.‏ آن هدیه،‏ بهایی است که یَهُوَه برای بازگرداندن حیات جاودانی برای انسان پرداخت.‏ آری،‏ خدا پسر عزیز خود عیسی مسیح را در این راه داد.‏ ‏(‏اشعیا باب ۵۳ آیه ۴ تا ۱۲‏)‏ این عطیهٔ پرارزش که کتاب مقدّس آن را فدیه خوانده است براستی نهایت محبت یَهُوَه را به ما انسان‌ها نشان می‌دهد،‏ و مهم‌ترین نیازهای بشر را برآورده می‌سازد.‏ 

وقتی خداوند انسان را آفرید هنگام آفرینش آدم موهبتی بسیار بزرگ به او عطا کرد  او آدم را از لحاظ جسمانی و عقلانی بی‌عیب و نقص خلق کرد.‏ خدا انسانی کامل آفرید.‏ آدم نه مریض می‌شد،‏ نه پیر می‌شد و نه می‌مرد.‏ به علاوه،‏ کتاب مقدّس آدم را پسر خدا خوانده است.‏ (‏لوقا ۳:‏۳۸‏)‏ چرا که در آن زمان خدا مثل یک پدر به آدم نزدیک بود.‏ همان گونه که پدری مهربان پسرش را دوست دارد و او را راهنمایی می‌کند،‏ خدا نیز با آدم گفتگو می‌کرد و او را در کارها و وظایفش راهنمایی می‌نمود(پیدایش ۱:‏۲۸-‏۳۰؛‏ ۲:‏۱۶،‏ ۱۷‏) .

انسان کامل بود و می توانست برای خودش تصمیم بگیرد آزاد آفریده شده بود تا آن گونه که بود زندگی کند . وفتی خداوند به انسان فرمود که تو نباید از میوه درخت معرفت و نیکی و بدی بخوری انسان به اختیار خود و بر اساس تصیم خود از آن میوه خورد و همانگونه هکه می دانید پس از آن دیگر در حضور خدا جایی نداشت و از بهشت و عدن و مهبوت در کنار خدا زیستن طرد شد. چرا که به گناه آلوده شده بود به فنا و مرگ و نیستی (‏پیدایش ۳:‏۱۷-‏۱۹‏)‏.

در کتاب مقدّس آمده است:‏ «گناه به وسیلهٔ یک انسان [آدم] به جهان وارد شد و این گناه مرگ را به همراه آورد.‏ در نتیجه،‏ چون همه گناه کردند مرگ همه را در بر گرفت.‏» (‏رومیان ۵:‏۱۲‏‏)‏ آری،‏ ما از آدم گناه را به ارث برده‌ایم و در نتیجه محکوم به مرگ هستیم.‏ تشبیه کتاب مقدّس چقدر بجاست که می‌گوید آدم خود و همهٔ نوادگان خود را مانند برده‌ای به گناه و مرگ فروخت.‏ (‏رومیان ۷:‏۱۴‏)‏ آدم و حوّا به اختیار و ارادهٔ خود از موهبت حیات جاودانی صرف‌نظر کردند،‏ به همین سبب دیگر به آن دست نخواهند یافت.‏ سؤال اینجاست که آیا ما نوادگان آدم نیز موهبت حیات ابدی را برای همیشه از دست داده‌ایم؟‏

در جواب باید گفن خیر ! خوشبختانه یَهُوَه گره از این مشکل گشود.‏ یَهُوَه فدیه (کفاره)  یا غرامت آزادی بشر را پرداخت کرد.‏ غرامت برای دو منظور پرداخت می‌شود.‏ اوّلاً،‏ برای آزاد کردن یک شخص یا بازپس گرفتن یک چیز؛‏ مثل بهایی که برای آزاد کردن اسرای جنگی می‌پردازند.‏ دوّماً،‏ مبلغی در قبال ضرری مالی یا جانی؛‏ مثل مبلغی که شخص در ازای خسارت مالی یا مجروح کردن یک فرد می‌پردازد.‏ اما،‏ چگونه می‌توان بهای تمام ضررهایی را که آدم مسبب آن است پرداخت کرد؟‏ چگونه می‌توان میلیاردها انسان را از بردگی گناه و محکومیت به مرگ رهانید؟

در کتاب مقدّس،‏ اصلی وجود دارد که می‌گوید برای برقراری عدالت می‌باید «جان به عوض جان» داده شود.‏ (‏تثنیه ۱۹:‏۲۱‏)‏ از آنجایی که همهٔ انسان‌ها محکوم به مرگ هستند و ارزش جان هیچ یک با ارزش جان آدم برابری نمی‌کند،‏ پس نمی‌توانند جان خود را به عوض جان آدم بدهند.‏ (‏مزمور ۴۹:‏۷،‏ ۸‏)‏ فقط کسی می‌تواند با فدا کردن جان خود موهبت حیات ابدی را باز پس گیرد که خود محکوم به مرگ نباشد و آلوده به گناه پس خداوند او از میان پسران خود در آسمان عزیزترین آن‌ها یعنی پسر یگانهٔ خویش عیسی را به زمین فرستاد تا با دادن جان خود بهای آزادی انسان‌ها را بپردازد.‏ ‏(‏۱یوحنّا ۴:‏۹،‏ ۱۰ )‏ عیسی نیز با اشتیاق به خواست پدر خود گردن نهاد.‏

و اینگونه شد که دوباره انسان حیات جاوید را دریافت کرد بطوریکه که هرکس در مسیح متولد شود و در کنار او باشد و قلب خود را در اخیتار محبت و مهربانی مسیح قرار دهد حیات جاویدان و ابدی خواهد داشت .

و این بزرگترین فدیه ای بود که تاکنون پرداخت شده است و امیدوار هستم که در پناه عیسی مسیح بتوانم تا ابد و الاباد او را در قلب و وجود خود داشته باشم.

آمین