صفحه 1
استاندارد

هفت اصل کلام خدا دربارۀ دعا

باید هرگاه کلام مسیح موعظه یا تعلیم داده می‌شود آن را بشنوید.
باید هر روز کلام خداوند را بخوانید.
باید هر هفته کلام خدا را در یک گروه کوچک مطالعه کتاب مقدس بررسی کنید.
باید بیانات مهم مسیح را مرتب حفظ کنید.
باید در کلام مسیح تعمق کنید. 
یعنی در مورد مفهوم آن در زندگی شخصی خود تفکر کنید، 
دعا کنید تا بفهمید که او چه می‌خواهد.
باید کلام خدا را در زندگی خود به کار ببرید .
(متی ۷ : ۲۴؛ یوحنا ۱۵: ۱۰)
باید کلام خدا را با موعظه و تعلیم به سایرین منتقل کنید.
نکتۀ مهم بعدی اینست که كسانيكه روح بخشش دارند مي‌توانند پاسخ دعای خود را دریافت كنند، يكي از دلايلی كه اغلب مانع دعاكردن مي‌گردد نداشتن روح بخشش است. 
مسيح وعده فرموده: 
وقتي به دعا بايستيد هرگاه كسي به شما خطا كرده باشد او را ببخشيد تا آنكه پدر شما نيز كه در آسمان است خطايای شما را ببخشايد. 
(انجيل مرقس، ۱۱: ۲۵)
در مسيحيت شما دعا مي‌كنيد تا با خداوند مشاركت داشته باشيد، خداوند بي‌صبرانه منتظر است تا در دعا حضور يابيد، در حضور خداي پدر در نام عيسي خداوند و توسط روح القدس دعا مي‌كنيم. 
دعا اظهارات قلبي شما به خداوند است دعا تنها يك فعاليت نيست  بلكه يك تجربه و رابطه است.
بعنوان فرزندان خدا از شما دعوت شده است تا با دليری به تخت فيض خداوند نزديك شويد. (عبرانيان، ۱۴:۴ الی۱۶)
عیسی وعده داد: 
«اگر چيزي به اسم من طلب كنيد من آن را به جا خواهم آورد.» 
(انجيل يوحنا، ۱۴: ۱۴)
عبرانیان۱۱: ۶، 
بدون ايمان تحصيل رضامندي او محال است زيرا هركه تقرب به خدا جويد لازم است كه ايمان آورد. 
بنابراین دعای خود را با ایمان به حضور خدا ببرید.
دعا جايگاه ويژه‌ای در مسيحيت دارد و اول از همه چيز به دعا سفارش شده است .
(اول تيموتاوس، ۲: ۲ الی۴)
مسيحيان معتقدند همانطور كه عيسي دعا كرد تا روح القدوس در زندگي شاگردانش عمل كند ما نيز مي‌توانيم دعا كنيم. 
وقتي كه به گناه خود اعتراف ميی كنید باعث مي‌شود كه رابطه شما با خدا صميمی و شفاف شود و …
بطور كلي ما مسيحيان گفتگو با خدا و ستايش و پرستش او را بطور عادی و روزانه در وقت و بي وقت انجام مي‌دهیم و دعا قسمتي از زندگی ما می باشد. 
اين دستور پولس رسول كه «پيوسته دعا كنيد» 
(فيليپيان ۱: ۴)

گپ

چرا به مسیح باید ایمان آوریم؟

اغلبِ مسیحیانی که با این سؤال مواجه می‌شوند، چرا مسیحی شدی ؟ پاسخ‌هایی مانند این می‌دهند‌: "من به مسیح ایمان آوردم‌، چون او به من شادی داد؛ به من امید داد؛ به من آرامش داد؛ مرا از افسردگی نجات داد؛ فلان بیماری را داشتم‌، مرا شفا داد؛ زندگی برایم پوچ و بی‌معنی بود، او به زندگی من هدف بخشید؛ در فلان گناهان بودم‌، مرا آزاد کرد؛ در فلان نوع مشکلات شخصی یا خانوادگی یا مالی بودم‌، به دادم رسید؛ بدنبال حقیقت بودم‌، او را یافتم‌." جواب‌ها اغلب حول و حوش این مسائل می‌چرخد.

تمام این جواب‌ها که بیانگر علت ایمان آوردن ما به مسیح است‌، و سایر جواب‌های مشابه‌، بسیار درست و بجا و هستند. اما طبق تعالیم عهدجدید، همۀ اینها فقط می‌توانند "علت اولیۀ‌" ایمان ما به مسیح باشند. اینها مانند جرقه‌هایی هستند که ایمان را در قلب ما شعله‌ور می‌سازند.

اما اگر عهدجدید را مطالعه کنیم‌، خواهیم دید که بدون هیچگونه پرده‌پوشی یا تعارف‌، برای دعوت انسان بسوی ایمان به مسیح‌، علتی روشن بیان می‌دارد و آن نیز رهایی از "عذاب جاودانی‌" و پناه آوردن به "حیات جاودانی‌" است‌. این نکته‌ای است که متأسفانه امروزه کمتر به آن اشاره می‌شود، اما اساس تعلیم عهدجدید را تشکیل می‌دهد. در عهدجدید هیچگاه تعلیم داده نشده که انسان باید به مسیح ایمان بیاورد تا فقط در این دنیا به آرامش و چیزهای دیگر دست یابد.

هدف اصلی خدا، اعطای "حیات جاودانی‌" است که البته این حیات از همین جهان آغاز می‌شود ( یوحنا ۳:‏۱۶). هشدار دربارۀ داوری آینده و آمدن ملکوت آسمان‌، اساس پیام یحیای تعمیددهنده‌، خودِ خداوند ما عیسی مسیح‌، و رسولان او را تشکیل می‌داد ( متی ۳:‏۷-۱۰ و ۴:‏۱۷ و اعمال رسولان ۱۷:‏۳۰ و ۳۱).

بعضی می‌گویند که "ما از ترس جهنم به مسیح ایمان نیاوردیم‌، بلکه چون او را دوست داریم‌، او را پیروی می‌کنیم‌." این قبیل مسیحیان اگر می‌دانستند عذاب جاودانی چیست‌، قطعاً چنین چیزی نمی‌گفتند و چنین منتی هم بر سر مسیح نمی‌گذاشتند!!! عذاب جهنم واقعی است و بسیار هولناک‌. اگر کسی به مسیح ایمان نیاورد، وارد عذاب جاودانی خواهد شد و اگر شما به‌عنوان مسیحی‌، در ایمان و قدوسیت ثابت نمانید، وارد عذاب جاودانی خواهید شد! این حقیقت انجیل است‌.