صفحه 1
استاندارد

هفت اصل کلام خدا دربارۀ دعا

باید هرگاه کلام مسیح موعظه یا تعلیم داده می‌شود آن را بشنوید.
باید هر روز کلام خداوند را بخوانید.
باید هر هفته کلام خدا را در یک گروه کوچک مطالعه کتاب مقدس بررسی کنید.
باید بیانات مهم مسیح را مرتب حفظ کنید.
باید در کلام مسیح تعمق کنید. 
یعنی در مورد مفهوم آن در زندگی شخصی خود تفکر کنید، 
دعا کنید تا بفهمید که او چه می‌خواهد.
باید کلام خدا را در زندگی خود به کار ببرید .
(متی ۷ : ۲۴؛ یوحنا ۱۵: ۱۰)
باید کلام خدا را با موعظه و تعلیم به سایرین منتقل کنید.
نکتۀ مهم بعدی اینست که كسانيكه روح بخشش دارند مي‌توانند پاسخ دعای خود را دریافت كنند، يكي از دلايلی كه اغلب مانع دعاكردن مي‌گردد نداشتن روح بخشش است. 
مسيح وعده فرموده: 
وقتي به دعا بايستيد هرگاه كسي به شما خطا كرده باشد او را ببخشيد تا آنكه پدر شما نيز كه در آسمان است خطايای شما را ببخشايد. 
(انجيل مرقس، ۱۱: ۲۵)
در مسيحيت شما دعا مي‌كنيد تا با خداوند مشاركت داشته باشيد، خداوند بي‌صبرانه منتظر است تا در دعا حضور يابيد، در حضور خداي پدر در نام عيسي خداوند و توسط روح القدس دعا مي‌كنيم. 
دعا اظهارات قلبي شما به خداوند است دعا تنها يك فعاليت نيست  بلكه يك تجربه و رابطه است.
بعنوان فرزندان خدا از شما دعوت شده است تا با دليری به تخت فيض خداوند نزديك شويد. (عبرانيان، ۱۴:۴ الی۱۶)
عیسی وعده داد: 
«اگر چيزي به اسم من طلب كنيد من آن را به جا خواهم آورد.» 
(انجيل يوحنا، ۱۴: ۱۴)
عبرانیان۱۱: ۶، 
بدون ايمان تحصيل رضامندي او محال است زيرا هركه تقرب به خدا جويد لازم است كه ايمان آورد. 
بنابراین دعای خود را با ایمان به حضور خدا ببرید.
دعا جايگاه ويژه‌ای در مسيحيت دارد و اول از همه چيز به دعا سفارش شده است .
(اول تيموتاوس، ۲: ۲ الی۴)
مسيحيان معتقدند همانطور كه عيسي دعا كرد تا روح القدوس در زندگي شاگردانش عمل كند ما نيز مي‌توانيم دعا كنيم. 
وقتي كه به گناه خود اعتراف ميی كنید باعث مي‌شود كه رابطه شما با خدا صميمی و شفاف شود و …
بطور كلي ما مسيحيان گفتگو با خدا و ستايش و پرستش او را بطور عادی و روزانه در وقت و بي وقت انجام مي‌دهیم و دعا قسمتي از زندگی ما می باشد. 
اين دستور پولس رسول كه «پيوسته دعا كنيد» 
(فيليپيان ۱: ۴)

گپ

اعیاد مهم در بین مسیحیان

همانگونه که می دانیم میسحیت مذهبی شاد و پر از عشق و شور محبت است از این رو اعیاد و رویداد های مهم و شادی در آن وجود دارد که برایتان برخی از مهمترین های آن را بازگو خواهم کرد:

عید پاک   یا عید قیام، مهمترین عید مسیحیان به شمار میرود. عید پاک با رستاخیز و قیام مسیح پیوند خورده است ، در این روز  مسیح پس از اینکه به صلیب کشیده شده بود ، دوباره زنده شد و برخاست ( رستاخیز ). به عید پاک، در انگلیسی Easter و در آلمانی Ostern گفته می‌شود . عید پاک در پایان هفتهٔ مقدسی است که عیسی مسیح وارد اورشلیم می‌شود و توسط سربازان رومی و سران مذهبی آن دوران دستگیرو پس از تحمل رنج و سختی‌های فراوان بر فراز تپه جلجتا در اورشلیم مصلوب می‌شود. زمان این عید هر سال بین ۲۲ مارس تا ۲۵ آوریل تغییر می‌کند .

کریسمَس یا نوئل نام جشنی است در آیین مسیحیت که به منظور گرامیداشت زادروز مسیح برگزار میشود در روز ۲۵ دسامبر یا ۶ ژانویه بسیاری از اعضای کلیسای کاتولیک روم و پیروان آیین پروتستان ، کریسمس را در روز ۲۵ دسامبر جشن گرفته و بسیاری نیز آنرا در شامگاه روز ۲۴ دسامبر برگزار میکنند. همچنین اعضای بیشتر کلیساهای ارتودوکس در سراسر دنیا نیز روز بیست و پنجم دسامبر را به عنوان عید میلاد جشن میگیرند. برخی از مسیحیان ارتودوکس در روسیه، اوکراین، سرزمین مقدس (ناحیه تاریخی فلسطین) و دیگر مکانها، به سبب پیروی از گاهشماری یولیانی، جشن کریسمس را در روز ۷ ژانویه برپا میدارند. اعضای کلیسای ارامنه طبق سنت منحصر به فردی روز ششم ژانویه را به عنوان روز میلاد و همچنین روز غسل تعمید مسیح در یک روز جشن میگیرند.

عید پنطیكا هر يکشنبه بين ۱۰ مه و ۱۳ ژوئن. اين روز که هفت هفته پس از روز عيد پاک واقع مى‌شود، روز نزول روح‌القدس بر حواريون  عيسى مسیح است. اين روز در عين حال روز آغاز فعاليت کليسا بر زمين است. گفته مى‌شود نام انگليسى اين عيد ”ويت‌ساندي“ (Whit Sunday) و در واقع White Sunday يعنى ”يکشنبهٔ سپيد“ بوده که از نام جامهٔ سپيدى که تعميدشدگان جديد مى‌پوشيده‌اند برگرفته شده است. ويت ماندى (Whit Monday) در بسيارى از کشورهاى مسيحى روز تعطيل عمومى است .

البته اعیاد دیگری نیز هست که نام آنها را برایتان  خواهم نوشت ولی پر اهمیت ترین آنها همان سه مورد بالاست.

عروج مریم مقدس در روز پانزدهم آگوست  برابر باب بیست و چهار مردادهر سال به مناسبت عروج مریم مقدس به ملکوت آسمان جشن گرفته می شودو در آن روز خداوندبزرگ را برای این فیض مقدس سپاسگزاری می کنیم.

عید کوچک روز ششم ژانویه روزی که عیسی مسیح ظهور کرد و توسط یحیی تعمید گرفت .

 

گفتاورد

تعمید چیست ؟ – بخش دوم

چطور باید تعمید گرفت؟

با نگاهی به فرقه‌های مختلف مسیحی متوجه می‌شویم که تعمید گرفتن انواع و اَشکال مختلف دارد. برخی کلیساها افراد را غسل تعمید می‌دهند و به‌طور کامل در آب فرو می‌برند، و برخی دیگر صرفاً بر آن‌ها آب می‌پاشند. ببینیم کتاب‌مقدس در این‌باره چه تعلیم می‌دهد؟

کتاب‌مقدس در این‌باره که ایمانداران را دقیقاً به چه صورت باید تعمید داد دستور صریحی نمی‌‌دهد. با توجه به‌معنای سمبولیک تعمید، درمی‌یابیم که تعمید هم نمایانگرِ دفن شدن است و هم نشانۀ قیام.

بنابراین فرو بردن ایمانداران در آب (غسل تعمید) عملِ دفن شدن را بهتر از پاشیدنِ آب بر آن‌ها نشان می‌دهد. در کتاب‌مقدس می‌خوانیم که وقتی یحیی در رود اردن تعمید می‌داد: «عیسی از آب برآمد» (انجیل متی ۳:‏۱۶)، که تلویحاً بدان معناست که او به‌هنگام تعمید به‌طور کامل در آب فرو برده شد.

بااینحال گرچه ظاهراً در کتاب‌مقدس تعمید به‌شیوۀ فرو رفتن در آب انجام می‌شده است، در هیچ جا به ما چنین دستوری داده نمی‌شود. تعمید دادن به اسم پدر، پسر و روح‌القدس بسیار مهم‌تر است از اینکه ایمانداران به چه صورت تعمید می‌گیرند. بهتر است کسی به شیوۀ پاشیدن آب تعمید بگیرد ولی از گناهان خود توبه کرده و به عیسای مسیح ایمان آورده باشد، و تعمیدش به اسم پدر، پسر و روح‌القدس باشد، تا اینکه کسی با فرو رفتن در آب تعمید بگیرد ولی توبه نکرده باشد. آنچه در وهلۀ نخست مهم است نه چگونگیِ تعمید گرفتنِ شخص، بلکه علتِ تعمید گرفتنِ اوست. بااینحال اگر می‌خواهید دقیقاً به شیوه‌ای که در کتاب‌مقدس معمول بوده تعمید بگیرید، به‌نظر می‌رسد برگِ برنده با شیوۀ فرو رفتن در آب باشد.

چه وقت باید تعمید گرفت؟

در عهد جدید، تعمید همیشه در پیِ ایمان آوردن و توبه کردنِ اشخاص صورت می‌گرفت. افراد معمولاً بلافاصله پس از ایمان آوردن به عیسی مسیح، تعمید می‌گرفتند. امروزه برخی کلیساها اطفال را نیز تعمید می‌دهند. برخی دیگر از کلیساها افراد نوایمان را بلافاصله تعمید نمی‌دهند. ببینیم نظر کتاب‌مقدس در این‌باره چیست؟

در هیچ جای کتاب‌ مقدس نمی‌خوانیم که اطفال یا نوزادان تعمید گرفته باشند. تعمید همیشه پس از توبه و ایمان است، اما هیچگاه پس از تولد نیست. غیرممکن است که نوزادان بتوانند ایمان بیاورند یا توبه کنند، و از این رو تعمید گرفتن‌شان نیز بی‌معناست. گذشته از این، کسانی که در بدو تولد تعمید داده می‌شوند ممکن است با رسیدن به سن بلوغ دچار ابهام و سردرگمی شوند، و تصور کنند از آن‌جا که در کودکی تعمید گرفته‌اند دیگر نیازی به توبه و تولد تازه ندارند. تعمید دادن نوزادان ممکن است باعث شود در آن‌ها نوعی احساس امنیت کاذب در مورد نجات به‌وجود آید – امنیتی که مطابق کتاب‌مقدس نیست. اگر والدین می‌خواهند تولد نوزادشان با نوعی مراسم دینی همراه باشد، می‌توانند او را به‌جای تعمید دادن، در کلیسا به خداوند تقدیم نمایند و از کشیش بخواهند برای‌ نوزادشان دعا کند.

همچنین بسیاری از کلیساها تنها پس از مدت‌ها انتظار به نوایمانان اجازه تعمید می‌دهند. این امر می‌تواند باعث شود فردِ نوایمان احساس سرخوردگی کرده، فکر کند به او به‌عنوان عضو درجه دوی کلیسا نگریسته می‌شود. علتِ دوران انتظار یا قائل شدن پیش‌شرط جهت تعمید افراد نوایمان، امنیتِ خود آن‌هاست، و هدف از این کار به‌هیچ وجه دلسرد کردنِ شخصِ تازه‌ایمان نیست. اکثر اشخاصی که در دوران عهد جدید تعمید می‌گرفتند از زمینۀ یهود بودند و اصولاً کلیسا از بطن چنین فرهنگی ظهور کرد. به‌همین جهت کسانی که به مسیح ایمان می‌آوردند اغلب دقیقاً می‌دانستند چه می‌کنند و ایمان آوردن به مسیح به چه معناست. کسانی که از سایر زمینه‌های فرهنگی به مسیح ایمان می‌آورند گاه برای درکِ کامل تصمیمی که گرفته‌اند به‌مدت زمان بیشتری احتیاج دارند. نیز مهم است که نوایمانان به‌خوبی دریابند که تعمید براستی به چه معناست، و به چه معنا نیست.

خیلی‌ها تصور می‌کنند با تعمید گرفتن خواهند توانست در کلیسای خود به مقام و منصبی برسند. برخی نیز فکر می‌کنند با تعمید گرفتن نجاتِ‌شان تضمین است. دوران انتظار قبل از تعمید که اغلب با گذراندنِ سلسله دروسی در این رابطه همراه است، به فردِ نوایمان کمک خواهد کرد ایمانِ تازه‌یافتۀ خود را به‌درستی درک کند و به مفهوم تعمیدی که خواهد گرفت به‌خوبی پی ببرد. قائل شدنِ چنین دوران انتظاری به‌هیچ وجه به این معنا نیست که فرد نوایمان در ایمان خود ضعیف است یا ایمانش حقیقی نیست. تعمید گرفتن به این معنا نیست که فرد ایماندار از این پس "مورد قبول" است. زندگی دگرگون‌شدۀ یک ایماندار توبه کرده بسیار مهم‌تر است از موضوع تعمید. اگر ایمانداری براستی به مسئولیت‌هایی که دارد عمل کند و آن‌ها را جدی بگیرد، هنگامی که فرصتِ تعمید فرارسد، آماده خواهد بود.

وقتی ما غسل میشویم همان راهی را میرویم که مسیح رفت در آن زمان مسیح از ناصریه در جلیل آمد و در اردن از یحیی غسل تعمید گرفت(انجیل مرقص باب ۱ ایه ۹) مسیح فرمان غسل شدن به ما داده پس بروید و همه قومها را شاگرد سازید و ایشان را به نام پدر پسر و روح القدس غسل تعمید دهید و به آنان تعلیم دهید که هر انچه به شما فرمان داده ام به جا آورند(انجیل متی باب ۲۸ ایه ۱۹ و ۲۰) غسل نشانه باور ماست و بسیاری از اهالی قرنتس که پیام پلوس را شنیدند غسل تعمید کردن غسل نشانه ان است که ما مسبح را پذیرفته ایم چراکه به فرمان او گردن نهادیم از اینجا میدانیم او را میشناسیم که از احکامش اطاعت میکنیم(اول یوحنا باب۲ ایه۳) .

معنای غسل تعمید چیست؟

غسل تعمید تجسمی است از مرگ مسبح دفن شدن و قیامش از مردگان …مسیح در راه گناهان ما مرد… دفن شد… در روز سوم از مردگان برخاستن(اول قرنتیان باب۱۵ ایه ۳ و ۴) …زمانی که در غسل تعمید با او مدفون گشتید هم چنین در غسل تعمید با او زنده می شوید( کولسیان باب۲ ایه۱۲) غسل تعمید تجسمی است از زندگی جدید در مسیحیت پس اگر کسی در مسیح باشد خلقتی تازه است چیزهای کهنه در گذشت همه چیز تازه شده است( دوم قرنطیان باب۵ ایه۱۷) با غسل تعمید یافتن در مرگ با او دفن شدیم تا همانگونه ما نیز درزندگی نوینی گام برداریم(رومی هاباب۶ ایه۴) غسل تعمید نمیتواند شما را ایماندار کند این غسل تعمید نیست که شما را حفظ میکنداین تنها میتواند اعتقاد بیاورد. ولی غسل تعمید این باور را به وجود می اورد کهخدا با ماست و ما مشمول بخشایش او هستیم. باور و غسل تعمید با هم رهایی خدایی است. به طور سسمبلیک غسل تعمیدمانند حلقه ازدواج است که نشانه تعلق قلبی شماست. آن آب نمونه تعمیدی است که اکنون نیز شما را نجات می بخشد. تعمیدی که نه زدودن الودگی تن بلکه تعهد وجدانی پاک است به خدا.(نامه اول به پطروس باب۳ ایه۲۱) زیرا به فیض و از راه ایمان نجات یافته اید این از خودتان نیست. بلکه عطای خداست. نه از اعمال تا هیچ کس نتواند به خود ببالد(نامه به افسسیان باب۲ ایه۸ و۹) ما غسل تعمید میشویم همان گونه که مسیح شد ٫ با غوطه ور شدن در اب. چون عیسی تعمید یافت بی درنگ از اب بر امد(انجیل متی باب۳ ایه۱۶) .